Parliamnet Monitoring

  • Facebook
  • Twitter

News

Սա գործող օրենք չէ

Սա գործող օրենք չէ

Հարցազրույց Ազգային ժողովի ՀՅԴ խմբակցության պատգամավոր Արծվիկ Մինասյանի հետ:

-Պարոն Մինասյան, կառավարության նախաձեռնությամբ հրավիրված ԱԺ արտահերթ նստաշրջանը քառյակը և ՕԵԿ-ը սկսեցին բոյկոտով, քվորում չապահովեցին ու մեկ-երկու անգամ տապալեցին նիստը: Ինչ-որ արդյունավետություն այս բոյկոտը ունեցա՞վ:

-Դա զգաստացնելու կոչ էր, որովհետև ոչ միայն չեն պահպանվել բազմաթիվ նախագծերի օրենքով նախատեսված քննարկման ընթացակարգերը, այլև պատգամավորների մեծ մասը բացարձակապես տեղյակ չէր, թե ինչ հիմնական խնդիրներ են դրանք պարունակում: Սա կառավարությանը որոշակի ճշգրտումների առիթ տվեց: Իհարկե, Կուտակայինը մնաց, բայց բազմաթիվ նախագծեր հենց նիստի ընթացքում հանվեցին օրակարգից:

-Կարծում եք` այն պատճառով, որ կառավարությունը հասկացա՞վ, թե խորհրդարանի մեծ մասը տեղյակ չէ այդ նախագծերին:

-Չէ, ուղղակի տեսան, որ օրակարգը շատ ծանրաբեռնված է, ու պառլամենտը ի վիճակի չի լինելու այդքանը արագընթաց կարգով մարսելու:

-Սա կարո՞ղ է ենթադրել էլի մի արտահերթ:

-Դժվարանում եմ ասել: Կախված է նրանից, թե կառավարությունը որքան հրատապ կհամարի դրանք: Ես կարծում եմ` այստեղ ներկայացված օրենքների մեծ մասը մանրամասն քննարկման, տեսակետների համադրման կարիք ունի, հակառակ դեպքում ստացվում է, որ Ազգային ժողովը շարունակում է մնալ մեծամասնության գերին:

-Ինչո՞ւ «Կուտակայինի» քննարկումը ընթացավ այդքան թեժ մթնոլորտում:

-Որովհետև նախագիծը հանրության հետ չէր քննարկվել, անտեսվել էին քաղաքական փոքրամասնության հստակ ներկայացված դիրքորոշումները, իրականացված չէր ՍԴ-ի որոշումը: Եթե անգամ այդ փաթեթը ընդունվի ու դառնա օրենք, իսկ ես դեռ հույս ունեմ, որ այն չի ընդունվի, երկար կյանք չի ունենալու: Արժանանալու է հասարակության քննադատությանն ու արհամարհանքին: Եվ սրա հիմնական մեղավորը քաղաքական մեծամասնությունն է:

-Շա՞տ մեծ է Ձեր հիասթափությունը նախագահից, վարչապետից, ովքեր ինչ-որ պահի, թվում էր, թե ընդառաջ են գնում ընդդիմության, հանրության բողոքներին:

-Իմ հիասթափությունը այլ բանով է պայմանավորված: Խորությամբ չի գիտակցվում իրավիճակի սոցիալ-հոգեբանական ազդեցությունը: Բազմահազար քաղաքացիների ոգևորությունը, որ կար ՍԴ-ի որոշումից հետո, այս մեկ քայլով կոտրվում է: Սա նշանակում է ոչնչացնել այն ջանքը, որը կարող էր գործադրվել երկրի զարգացման ուղղությամբ: Անկախ նրանից` ես ՍԴ –ում պայքարել եմ նախորդ օրենքի դեմ թե ոչ, յուրաքանչյուր քաղաքացու նման հիասթափություն կունենայի: Ես վախ եմ զգում, որ հանկարծ այն երիտասարդները չհիասթափվեն, ովքեր տեսնում էին թունելի վերջի լույսը: Այո, ես նաև հանդիպել եմ նախագահին, ներկայացրել մեր տեսակետը, նախագահը ըմբռնումով մոտեցել է այդ տեսակետին, չի առարկել դրա դեմ:

Երկու հիմնական խնդիր է ձևակերպվել. առաջինը, որ երկար փողեր ստեղծվեն տնտեսության մեջ ներդնելու համար, երկրորդ, որ միջազգային կառավարիչները կարողանան գործունեություն ծավալել Հայաստանում որպես հեղինակավոր կազմակերպություններ: Մենք ասել ենք, որ երկու խնդիրն էլ լուծելի է, ու դրանց հիմքում պետք է դրվի ՀՀ քաղաքացու արժանապատվությունը: Դրա վերաբերյալ կար կոնկրետ մոդել. թե ինչու է ընտրվել այս ձևը` անտեսելով մեր մոտեցումները, չեմ կարող ասել, որովհետև չեմ ստացել մասնագիտական պատշաճ բացատրություն: Մեր պահանջները չեն եղել անձնավորված, եղել են գաղափարական: Այդ ուղղությամբ էլ շարունակվելու է մեր պայքարը, քանի դեռ նախագահ, վարչապետ, կառավարություն ու նախարար չեն ըմբռնել մեր մոտեցումների ճշմարտացիությունը:

-Կա՞ նորից ՍԴ դիմելու հավանականություն:

-Որևէ ձևով բացառել չի կարելի, քանի որ այս նախագծերի փաթեթը ամբողջությամբ ստեղծել է երկրորդ անգամ սահմանադրական բողոքարկման ընթացակարգ սկսելու հիմք: Սա, ցավոք, կնշանակի լրացուցիչ ջանք գործադրել մի բանի վրա, որը կարող է տեղի չունենալ, մինչդեռ այդ ջանքերը կարող էին օգտագործվել երկրի զարգացման համար:

-Ասացիք, թե դեռ հույս ունեք, որ օրենքը չի ընդունվի. որտեղի՞ց այդ հույսը:

-Դա վերջին հույսն է, որ գոնե քաղաքական մեծամասնությունը գիտակցության կգա ու կկարևորի քաղաքացիական սեկտորի, հասարակության պահանջը: Սա չգործող օրենք է, և ընդվզողը դրա դեմ առաջին հերթին լինելու է պետական ոլորտի այն հատվածը, որը պարտադրանքով վճարում է անելու: Իսկ մեր այն քաղաքացիները, ովքեր մտածում էին ընդվզում կազմակերպել միջազգային կառավարիչների դեմ, կարծում եմ, պետք է արդեն մտածեն այդ մասին: Ժամանակն է, որ Հայաստանի քաղաքացու պահանջները միջազգային կառույցների առաջ դրվեն:

-Ներկայացված փաթեթում նախորդի համեմատ կարելի՞ է գտնել որևէ դրական փոփոխություն:

-Ընդամենը երկու դրվագ. մեկը, որ երեխա ունեցող մայրերին, վճարում կատարելու համար, որպես օգնություն, կտրվի գումար` 5000 դրամ, երկրորդը` ժառանգներին կտրվի հարազատի կենսաթոշակը ստանալու իրավունք: Մնացած բոլոր մասերով այս փաթեթը հետընթաց է: Ամենակարևորը. տրամաբանությունը չի փոխվել: Չես կարող իր կամքից անկախ քաղաքացուն պարտադրել հրաժարվել իր սեփականությունից, վերցնել այն: Իսկ այստեղ, խտրականություն դնելով պետականի ու մասնավորի միջև, դարձյալ ոտնահարվում է այդ իրավունքը: Եթե այս նոր վճարը իսկապես լիներ սոցիալական պարտադիր վճար կամ հարկ, ապա չպիտի պարունակեր որևէ խտրական տարր` լիներ այդ տարրը տարիքային թե աշխատանքային:

Քվեարկության պատմություն

Անուն Խմբակցություն Կողմ Դեմ Ձեռնապահ Չի քվեարկել Բացակա Հարցեր Ելույթներ
0 0
Compare
 

Ով է քեզ ներկայացնում

  • Արխիվ

    • Facebook
    • Twitter
  • Ամենաընթերցվածները