Parliamnet Monitoring

  • Facebook
  • Twitter

News

ՀՀ պատվիրակությունն ակնհայտ նվաստացվում է

ՀՀ պատվիրակությունն ակնհայտ նվաստացվում է

Հարցազրույց ԱԺ «Ժառանգություն» խմբակցության պատգամավոր Ալեքսանդր Արզումանյանի հետ:


-Սեպտեմբերի 3-ից մեկնարկել է Մաքսային միությանն անդամակցելու գործընթացը, որի հերթական փուլը մասնակից երկրների նախագահների հանդիպումն էր Աստանայում: Այն դարձավ հանրային քննարկման առարկա ու շրջանցվեց ԱԺ-ի կողմից: Չկա՞ր այս հանդիպման բովանդակությունը խորհրդարանում քննարկելու անհրաժեշտությունը:


-Մաքսային միությանն անդամակցելու ողջ գործընթացն ընդհանրապես պետք է դառնար խորհրդարանական քննարկման առարկա, առավել ևս, որ ՄՄ գնալու մասին հայտարարությունը անակնկալի էր բերել ոչ միայն հանրությանն ու ընդդիմությանը, այլև՝ իշխանության մեծ մասին: Մատների վրա կարելի է հաշվել այն պաշտոնյաներին, ովքեր գիտեն, թե ինչ է կատարվում, բայց իրականում նրանք էլ լավ չեն պատկերացնում ամբողջ ընթացքը: Ու քանի դեռ չկա հստակություն, քննարկումները պիտի շարունակական լինեին հենց խորհրդարանում:


-Իսկ ինչո՞ւ չեն լինում:


-Դա աշխատաոճ է, որը կիրառվում է իշխանությունների կողմից, և խոսքը միայն ներկա իշխանության մասին չէ: Չկա Ազգային ժողովին հաշվետու լինելու մշակույթ: Հաշվետվություն ասելով` իշխանությունը հասկանում է մեկ-երկու ֆորմալ բյուջետային քննարկում:


-Նախաձեռնությունը գուցե ոչ թե կառավարությունից պետք է լինի, այլ խորհրդարանից՝ խմբակցություններից, հանձնաժողովներից:


-Գործադիրը պետք է հաշվետու լինի Սահմանադրության պահանջով: Իսկ խորհրդարանի կողմից նախաձեռնություններ լինում են, բայց մեծամասնությունը մերժում է: Խնդրեմ, Թևան Պողոսյանը ներկայացրել էր նախագիծ, որը ենթադրում էր դեսպանների հաշվետվություն ԱԺ-ին. այնքան փոփոխեցին այդ նախագիծը, որ բովանդակությունը աղավաղվեց: Ցավալի է, բայց որոշողը մեծամասնությունն է:


-Ի դեպ, դեսպանների մասին.մամուլը գրում է, որ Յուրի Վարդանյանը կարող է նշանակվել դեսպան Վրաստանում, Սամվել Ալեքսանյանն էլ` Իրաքում: Ի՞նչ տրամաբանությամբ կամ քաղաքականությամբ են ընդհանրապես դեսպաններ նշանակվում:


-Ես կարծում եմ, որ Ձեր հարցը` հնարավոր նշանակումների մասին, հումորի ժանրից է, մամուլը երևի հումոր է անում:


-Բայց հաճախ են մամուլի այսպիսի հումորները լրջանում:

-Նորից գալիս ենք նրան, որ Հայաստանում որևէ պաշտոնյայի նշանակումից առաջ չեն լինում քննարկումներ, ու ցավոք, մենք սովոր ենք այդպիսի նշանակումների: Լինել դեսպան, նշանակում է ծառայություն իրականացնել` համաձայն «Դիվանագիտության մասին» օրենքի, մինչդեռ ինչպես բոլոր ոլորտներում, դիվանագիտության ասպարեզում էլ գործում է յուրայիններին պաշտոնով ապահովելու տրամաբանությունը, որը առաջին հերթին սեփական իշխանությունը վերարտադրելու հնարավորություն է:


-Պարոն Արզումանյան, Աստանայի հիմնական հարցը Ղարաբաղի` Հայաստանի մաս լինել-չլինելն էր. Ձեր կարծիքով` Ղարաբաղը Հայաստանի մա՞ս է, թե՞ ոչ:


-Որպես մաքսային տարածք և առևտրատնտեսական միավոր` Լեռնային Ղարաբաղը հանդիսանում է Հայաստանի մաս, դա փաստ է: Որևէ այլ ելք դեպի արտաքին աշխարհ, Լեռնային Ղարաբաղը Հայաստանից բացի, չունի: Լեռնային Ղարաբաղի թե տնտեսությունը, թե առևտրային, մաքսային քաղաքականությունը ամբողջությամբ կապված են Հայաստանի հետ, Հայաստանն ու Ղարաբաղը գործում են որպես միասնական մեխանիզմ, և դա իրողություն է: Այլ հարց է, որ իրավական տեսանկյունից Հայաստանը չի ճանաչել Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության անկախությունը, ոչ էլ հայտարարել է, որ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը միակցվում է Հայաստանի Հանրապետությանը: Այդ առումով բաժան ռեգիոններ են, բայց խոսքը տնտեսական միությանն անդամակցելու մասին է, որի հիմքում պետք է լինի գործող, դե ֆակտո գոյություն ունեցող փաստը:


-Հնարավո՞ր է Մաքսային միությանն անդամակցումը, պայմանավորված Ղարաբաղի խնդրով, իշխանափոխության պատճառ դառնա Հայաստանում, թե՞ անդամակցության ընթացքը կլինի հարթ ու անխոչընդոտ:


-Նախ՝ իշխանափոխությունը միայն Ղարաբաղի խնդրով չէ, որ կարող է լինել: Իշխանափոխության համար ուրիշ բազմաթիվ պատճառներ կան: Երկրորդ՝ ես չեմ կարծում, թե գործընթացը հիմա հարթ է ընթանում: Հայաստանի պատվիրակությունը ակնհայտորեն նվաստացվում է. մեկ հրավիրում են հանդիպման, մեկ չեն հրավիրում, մեկ չեն հրավիրում, բայց մեզ թվում է, թե հրավիրել են: Վերջին հանդիպմանն էլ մեզ նվաստացրին սեղանի շուրջ, և անակնկալ, ի լուր աշխարհի ինչ-որ տեքստ կարդացին, որի բովանդակությունը չի էլ համապատասխանում իրականությանը: Սա մի բարդ գործընթաց է, որում Հայաստանի ներկայիս իշխանությունները քայլ առ քայլ զիջում են մեր սուվերենությունը և վտանգում Հայաստանի միջազգային վարկը:


-Կարո՞ղ է Ձեր ասած քայլ առ քայլը ի վերջո բերի սուվերենության վերջնական կորստի:


-Իհարկե, կան մարդիկ, ովքեր դա են ուզում, բայց հանրությունը, քաղաքական ուժերը թույլ չեն տա: Մենք, մեր կամքից անկախ, ունենք համախոհներ: Բելառուսը և Ղազախստանը արեցին ամեն ինչ, որ Եվրասիական միության հիմնական փաստաթղթերից դուրս հանեն բոլոր քաղաքական ինտեգրացիոն պարտավորությունները: Սա այս պահի դրությամբ ամբողջովին տնտեսական պայմանագիր է, այսինքն՝ այդ վտանգը զգում են մեր մյուս բախտակից բարեկամները, և կարծում եմ, մենք կարող ենք սերտորեն համագործակցել թե Ղազախստանի, թե Բելառուսի հետ` թույլ չտալու համար քաղաքական էքսպանսիա:

Քվեարկության պատմություն

Արզումանյան Ալեքսանդր Ռոբերտի

Անուն Խմբակցություն Կողմ Դեմ Ձեռնապահ Չի քվեարկել Բացակա Հարցեր Ելույթներ
Արզումանյան Ալեքսանդր «Ժառանգություն» 398 268 205 29 63 28 21
Compare
 

Ով է քեզ ներկայացնում

  • Արխիվ

    • Facebook
    • Twitter
  • Ամենաընթերցվածները