Parliamnet Monitoring

  • Facebook
  • Twitter

News

Ա. Վարդանյան. Օրենքներով կարգավորվում են տարբեր նրբերանգներ բովանդակող հարցեր

Ա. Վարդանյան. Օրենքներով կարգավորվում են տարբեր նրբերանգներ բովանդակող հարցեր

Միջազգային կառույցներին անդամակցելով և տարբեր կոնվենցիաների միանալով՝ Հայաստանը, ի թիվս այլ պարտավորությունների, հանձնառություն է ստանձնել օրենսդրորեն կարգավորել խղճի ազատության, խտրականության բացառման ու ընտանեկան բռնության դեմ պայքարի խնդիրները: Առաջին դեպքում խոսքը 1991 թվականին ընդունված «Խղճի ազատության եւ կրոնական կազմակերպությունների մասին» օրենքում փոփոխություններ կատարելու մասին է, մինչդեռ խտրականության և ընտանեկան բռնության կանխարգելման ու ընդհանրապես դրանց առնչվող խնդիրների կարգավորման համար անհրաժեշտ է նոր և առանձին օրենքների ընդունում:

ParliamentMonitoring.am-ը այս թեմաների շուրջ զրուցել է ԱԺ խմբակցությունների հետ՝ փորձելով պարզել նրանց վերաբերմունքն ու դիրքորոշումը վերոհիշյալ հարցերի վերաբերյալ: Շարքի հարցազրույցը Ազգային ժողովի «Հայ հեղափոխական դաշնակցություն» խմբակցության քարտուղար Աղվան Վարդանյանի հետ է:

-Ձեր կարծիքով՝ ինչո՞ւ է Հայաստանը դանդաղում կատարել իր ստանձնած պարտավորությունները: Պատճառը, այսպես ասած, ազգային մենթալիտե՞տն է, քաղաքական կամքի պակա՞սը, թե՞ այն, որ դրանք կարող են քաղաքական շահարկումների առիթ դառնալ:

-Քանի դեռ այդ փոփոխություննրը չեն հասել խորհրդարան, կդժվարանամ պատասխանել: Երբ դրանք Ազգային ժողովում կդրվեն շրջանառության մեջ, կքննարկվեն գլխադասային հանձնաժողովներում, կհետևենք, և մեր դիրքորոշումը կձևավորենք:

-Իսկ այս օրենքներով կարագավորվող խնդիրների մասին Ձեր վերաբերմունքն ինչպիսի՞ն է: Օրինակ, ըստ Ձեզ՝ ինչո՞ւ «Խղճի ազատության և կրոնական կազմակերպությունների մասին» օրենքում փոփոխությունների նախագծերը չեն արժանանում Վենետիկի հանձնաժողովի դրական եզրակացությանը:

-«Խղճի ազատության և կրոնական կազմակերպությունների մասին» օրենքն ընդունվել է 1991 թվականին, այսինքն, մենք ունենք դաշտը կարգավորող օրենք: Ձեր նշած փոփոխությունների նախագծերը խորհրդարան չեն եկել, թերևս բացի միայն մեկից, որը տարիներ առաջ հեղինակել էին հենց պատգամավորները: Կոնկրետ Վենետիկի հանձնաժողովի փորձագետների դիտարկումներին ծանոթ չեմ, բայց գիտեմ, որ գործող օրենքի հետ կապված երկու խնդիր կա. մեկը վերաբերում է Հայ առաքելական եկեղեցու առանձնահատուկ դերակատարմանը, և երկրորդն էլ բխում է հենց սրանից, այն է՝ կրոնական բոլոր կազմակերպությունների համար գործունեության հավասար դաշտ ապահովելը: Բնականաբար, ես կողմ եմ, որ Հայաստանում Հայ առաքելական եկեղեցին ունենա դոմինանտ դեր և բացառիկ կարգավիճակ: Հետևաբար, չի կարող հավասարության նշան դրվել ՀԱԵ-ի և մյուս կրոնական կազմակերպությունների միջև: Իսկ դրանց գործելու հնարավորություն օրենքը, ինչպես տեսնում ենք, տալիս է:

-Իսկ ընտանեկան բռնության մասին օրե՞նքը. Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարությունը մշակեց այս օրենքի նախագիծը, բայց այն օրենք դարձնելու հարցում հետևողականություն հանդես չբերեց: Ձեր կարծիքով՝ ինչո՞ւ:

-Նախարարության գործունեության մասով դժվարանում եմ ասել, թե ինչու, բայց կարծում եմ, որ նման օրենք ունենալու անհրաժեշտություն մենք ունենք: Թե ինչ դրույթներ է պարունակելու այդ օրենքը, մանրամասնորեն տեղյակ չեմ, բայց պետք է արձանագրել. այսօր աշխարհը հասել է այնտեղ, որ օրենքներով ամենատարբեր նրբերանգներ բովանդակող հարցեր են կարգավորվում: Ու եթե այդ օրենքով կարգավորվելու է նաև այս խնդիրը, ապա ինչու ոչ՝ կարող ենք այդպիսի օրենք ունենալ: Հայկական ընտանիքների ավանդույթները տարիների ընթացքում ընտանիքի ամրության հիմքեր ստեղծել են, բայց ընտանեկան բռնության դեպքեր, ցավով պետք է արձանագրենք, Հայաստանում գրանցվում են: Դրանք, իհարկե, մասսայական բնույթ չեն կրում, հարկ եղած դեպքում խնդիրը կարելի է կարգավորել դատարանի միջոցով, բայց առանձին օրենքը, կարծում եմ, դրան չի խանգարի: Մի բան, ինչը չեմ կարող ասել խտրականության մասին օրենքի պարագայում: Այս դեպքում առանձին օրենք ունենալու անհրաժեշտություն չեմ տեսնում:

-Ինչո՞ւ: Հայաստանում խտրականության դեմ օրենքով պայքարելու անհրաժեշտություն չկա՞:

-Որքանով ես եմ տեղյակ, այստեղ խոսքը միասեռականների նկատմամբ դրսևորվող խտրականության կամ ավելի ճիշտ՝ այդ խտրականությունը բացառելու մասին է: Մենք նման թույլտվությունների կարիք չունենք: Իմ անձնական դիրքորոշումը սա է. դա բնական, քրիստոնեական երևույթ չէ: Սա ասում եմ՝ քաջ գիտակցելով, որ յուրաքանչյուրն ունի իր կյանքը ըստ իր կամքի ու ցանկությունների ապրելու իրավունք, և որևէ մեկը իրավունք չունի ներխուժել ուրիշի կյանք: Ես համոզված եմ, որ միասեռականների խնդիրը պետք չէ դարձնել առանձին օրենքի առարկա: Ես դրան դեմ եմ:

-Բայց նախագիծը, որ մշակել էր Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակը, ամենատարբեր ոլորտներում դրսևորվող խտրականությունը կանխելու նպատակն ուներ՝ անկախ սեռից, ռասսայից, սոցիալական դիրքից:

-Գիտեք, Ձեր նշած օրենքի պաշտպանները դրա գոյությունը արդարացնող բազմաթիվ հիմնավորումներ ու խնդիրներ կարող են ներկայացնել, բայց այդ խնդիրները կարելի է կարգավորել այլ օրենքներով: Ազգային մտածելակերպ ասվածը այստեղ իր դերն ունի, ինչը չի նշանակում, որ դա վատ բան է: Ամեն ազգ ունի իր ավանդույթները, դարերի ընթացքում ձևավորված արժեհամակարգը, փիլիսոփայությունը, ու դա անտեսել հնարավոր չէ: Եթե անգամ այս կամ այն երևույթը պաշտպանող հատուկ օրենքներ ընդունվեն, այդ երևույթները էլի շարունակելու են խորթ մնալ մեր հասարակությանը:

-Իսկ քաղաքացու իրավունքի պաշտպանության կարիք չկա՞:

-Քաղաքացու իրավունքները պաշտպանող մեխանիզմները մենք ունենք: Ավելին, սահմանադրական փոփոխությունների արդյունքում Սահմանադրության մարդու իրավունքների մասին գլխում բավական հստակեցումներ են արվելու, ինչը, գոնե օրենքի մակարդակով, առավել պաշտպանված է դարձնելու քաղաքացուն:

-Այս օրենքներն ընդունելու պարտավորվածությունը Հայաստանը ստանձնեց պայմանավորված եվրաինտեգրման գործընթացով (ՀՀ կառավարությունը խոստացավ ընդունել ընտանեկան բռնության մասին օրենքը 2010թ. Ժնևում, ՄԱԿ-ի ՀՊԴ առաջին հաշվետվության ժամանակ, իսկ Հակախտրականությունը պետք է ընդունվեր մինչև Ասոցացման համաձայնագրի վավերացումը, 2013թ. նոյեմբերին): Հայաստանի արտաքին քաղաքական վեկտորի փոփոխությունը ԵՄ-ից ԵՏՄ անդրադարձավ այս պարտավորությունների կատարման վրա՝ փաստացի երկրորդ պլան մղելով դրանք: Կարծում եք` Հայաստանը ստիպված է լինելու շրջանցե՞լ այս հանձնառությունների կատարումը:

-Չեմ կարծում, թե ԵՏՄ-ին մեր անդամակցությունը ճակատագրական նշանակություն ունեցավ Ձեր նշած օրենքների կյանքի կոչվելու հարցում: Խնդիրները նոր չեն, նոր չեն նաև այդ խնդիրները օրենքներով կարգավորելու մասին խոսակցությունները, բայց դրանց նկատմամբ հանրությունը միշտ նույն դիրքորոշումն է ունեցել: Չգիտեմ էլ, թե ԵՏՄ անդամ մյուս երկրներում այդ խնդիրները ինչպես են կարգավորվում կամ արդյո՞ք կան դրանց վերաբերող առանձին օրենքներ:

-Ասացիք, որ տեսնում եք Ընտանեկան բռնության մասին օրենք ունենալու անհրաժեշտություն, և ընդունում եք, որ «Խղճի ազատության և կրոնական կազմակերպությունների մասին» օրենքում կան խնդրահարույց դրույթներ. հնարավո՞ր է ՀՅԴ խմբակցությունը հանդես գա այս հարցերին առնչվող օրենսդրական նախաձեռնություններով:

-Առայժմ նման ծրագիր չունենք: Այնքան ուրիշ կարևոր խնդիրներ կան, որ դրանց հասնելու ժամանակ չկա:

Քվեարկության պատմություն

Վարդանյան Աղվան Արշավիրի

Անուն Խմբակցություն Կողմ Դեմ Ձեռնապահ Չի քվեարկել Բացակա Հարցեր Ելույթներ
Վարդանյան Աղվան «Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն» 393 73 245 83 170 32 23
Compare
 

Ով է քեզ ներկայացնում

  • Արխիվ

    • Facebook
    • Twitter
  • Ամենաընթերցվածները